منشور تربیت

«مکن در این چمنم سرزنش به خودروئی چنانکه پرورشم میدهند، میرویم» (حافظ) مقدمه به نام خدایی که شکوه و عظمت خود را آنگاه به تماشا گذاشت که انسان را آفرید تا انسان باشد و آزاد. آزاد نه بدان معنی که خودخواه باشد و خودپرست؛ بلکه بدان معنی که وجود خویش را در وجود دیگران خلاصه کند و تا حد امکان فدا شود؛ و آنگاه عظمت به درجهی اعلا رسید که انسان طغیانگر شد و دوباره رام. رام که؟ رام طبیعت، رام قهر و جبر، رام چه؟ نه! انسان رام هدایت شد و منشور تربیت...